.post blockquote { font-size: 20px; margin-bottom: 20px; line-height: 1.65em; font-weight: 300; padding: 20px 20px 20px 50px; color: #fff; font-family:Georgia; background: #77818d url(http://1.bp.blogspot.com/-rF0Te6xJ--8/VavkUYXc64I/AAAAAAAAHCI/SyxWvM2NYa4/s1600/cytat-4a.png) no-repeat 20px 0px; text-align:center; }

poniedziałek, 10 sierpnia 2015

Przyzwyczaić się



Mówią, że trzeba żyć dalej, gdy ktoś odchodzi.
Bardzo trudno wchodzić do domu, kiedy był ktoś, a teraz go nie ma.

Są przyzwyczajenia.
One zostają.
Pięć nakryć przygotowanych do obiadu.
Pięć szklanek, a potrzeba tylko czterech.
I nie ma kto nakrywać, nie ma kto spełniać tej roli, bo była jego.
Przygotowane zabawki na przyjście Lil, ściągnięta z niskiego poziomu kolekcja białej broni, żeby jej nie kusiła i baterie w latarkach wkładane na bieżąco, jak wyświeciła.
Tak trudno zastąpić.
Tak trudno przejść z liczby mnogiej na pojedynczą.
Patrzeć na pusty fotel, pustą szafkę i miejsce po butach.

Odkrywanie czasu, że dalej trzeba do przodu iść.
Spać i jeść. I chodzić na zakupy czy spacer.
Zaprzyjaźniać się z dniami samotnymi i mieć obok siebie żałobę.

Wydaje się, że te uczucia ode mnie są daleko.
Bo obecność cioci i wujka dostałam niejako w prezencie wiążąc się z moim mężem.
Nie musiałam lubić, bywać, śmiać się, czy na nich złościć.
A jednak stali się bliscy.

I teraz kiedy cisza w mieszkaniu.
Kiedy zastępujemy go w tych prostych czynnościach.
Mnie wciąż w uszach brzmi:
-Herbaty?
-Dziękuję...
-Ale dziękuję tak, czy  dziękuję nie? bo to jest przecież różnica :)

4 komentarze:

  1. Pustka po kimś zostaje na zawsze.

    OdpowiedzUsuń
  2. trzeba dużo czasu żeby przeminęło......

    OdpowiedzUsuń
  3. Bardzo smutny i wzruszający wpis. 'Wspomnienia - tyle po człowieku zostaje' - powiedziała ostatnio moja niedwno owdowiała ukochana ciocia B. Szukajmy tych dobrych. I cieszmy się, że były.

    OdpowiedzUsuń
  4. Najważniejsze są wspomnienia, jeśli pamiętamy dana osoba będzie żyć w naszej pamięci.

    OdpowiedzUsuń

Cieszę się, że tutaj ze mną jesteś :)